De Monforte a Gotemburgo
4 de Febrero , 2020Ata aquí chega Galicia
É o ano 1965, cando Afonso Paz-Andrade viaxa por toda Europa para coñecer os avances e segredos do negocio da pesca. Nunha desas visitas chega ata Gotemburgo, en Suecia. Unha mañá, mentres almorza no restaurante do Hotel Eggers, ve que un mozo avanza moi sorrinte cara á súa mesa e cando o ten diante di en perfecto galego:
_ A que xa non me coñeces?
O fillo de Valentín Paz Andrade mirou para el e soubo quen era de contado. Chamábase Juan Regal e fora compañeiro de bacharelato nos Escolapios de Monforte de Lemos, aínda que un era de Vigo, e o outro, Regal, de Ourense.
O home tiña rematado o bacharelato e logo viaxa por Alemania, Inglaterra e Suecia. Aquí comeza a traballar como camareiro e agora é o cociñeiro do Eggers, un dos hoteis máis prestixiosos da cidade, e home de confianza do seu dono, tanto era así que xa leva colocados setenta españois no establecemento. Iso sen contar que estaba considerado un dos mellores cociñeiros de Suecia.
Tamén é moi popular alí porque ten o récord de facer douscentos pratos combinados nunha hora e cando o Consulado español organiza algún cóctel, é Juan quen o prepara.
Por suposto, falan das súas lembranzas de Monforte e de que en calquera parte do mundo hai un galego. Neste caso, ademais, compañeiro de estudos. A muller de Juan era lapona, pero por aquilo do dobre significado en galego, para que ningúen pensara que a muller comía máis da conta, mellor sería chamala saami.
-0-
Os gardas municipais de A Coruña non eran guindillas, por ir de dous en dous, senón chapurros, por ir sempre máis de dous xuntos.
O alcume remata cando Javier Ozores Pedrosa, conde de Priegue, chega á alcaldía e impón no seu uniforme un gorro estilo prusiano, rematado en punta. Logo da medida, os gardas pasan a ser pirulís e poden ir de un en un.











