Contra os liberais

Mariana Pineda

Despois de ocupar diversos cargos en Galicia, Ramón Pedrosa y Andrade obtén o nomeamento de Alcalde do Crime en Granada, un posto político máis aló do que puidera ser un xefe de policía convecional.

A súa amizade, derivada da sintonía política co ministro Francisco Tadeo Calomarde _ o das mans brancas que non ofenden _, fai que Pedrosa salte de Galicia a Andalucía, co indisimulado obxectivo de impedir a calquera prezo que a Constitución liberal de 1812 sexa algo máis que un mal soño no calendario.

Os elementos da traxedia xa están no escenario dos feitos. Mariana Pineda, a guapa viúva e decidida activista da causa liberal, e Ramón Pedrosa, eficaz axente do absolutismo. Entre os dous aparece o elemento sine qua non, a bandeira que Pineda borda, ou ordena bordar, proba material da traizón da que se lle acusa.

A historia contada por Antonina Rodrigo e a fabulación que dela fai García Lorca, son coñecidas, aínda que sempre quedan datos por descubrir.

Ramón era fillo de Juan Pedrosa y Saavedra e de Manuela de Andrade y Maldonado, veciños de Adelán no seu pazo da Escoura. Foi elixido Procurador Xeral de Mondoñedo, alcalde maior interino da mesma cidade e depositario dos fondos públicos, ata que en 1825, o rei Fernando VII, por suxestión de Calomarde, o nomea para o referido cargo na Real Chancelaría de Granada.

Antes, segundo atopa García Doural, casa o 3 de novembro de 1811 na parroquia de Santiago de Mondoñedo, dentro da catedral, con Dominica Miranda Ron, coa que ten dous fillos que morren sendo nenos.

Sempre se especulou sobre a paixón _ desordenada soe dicirse _, que Ramón sente por Mariana. Para mañá Castro promete detalles.

Comenta