A ledicia de Lence

Pazo de Escoura, en Adelán

Hoxe, 20 de agosto, cúmprense os 227 anos do nacemento de Ramón Joaquín Bernardo Pedrosa y Andrade no pazo da Escoura de Santiago de Adelán, parroquia de Alfoz.

Este é o home que aparece definido en moitos lugares como o personaxe máis odiado da historia de España, título que pode resultar un tanto desproporcionado, habida conta da múltiple concorrencia de candidatos para merecelo.

Aínda así, imos pensar que efectivamente Ramón Pedrosa, ou simplemente Pedrosa, como se lle coñece, especialmente despois de García Lorca, foi un tipo de moi mala sona.

Hai un tempo, o historiador afeccionado de Mondoñedo, Andrés García Doural, atopa no arquivo do Concello unha anotación manuscrita do cronista Eduardo Lence Santar, que á marxe da acta municipal do 1 de xaneiro de 1820 deixa escrito para a historia: “¡Aquí está el tirano y miserable Pedrosa de La Escoura en Adelán, el asesino de Mariana Pineda… Dícese que era soberbio, un vicioso y un hipócrita redomado!”

É indubidable que Lence coñece a historia do personaxe e cando o atopa nesa acta do Concello non se resiste a deixar constancia en catro palabras de quen é. Quen coñeza a Lence saberá de contado que se trata dunha reacción moi propia do seu carácter apaixonado e nada convencional, neste caso para chamar a atención sobre Pedrosa do que veña detrás. E detrás veu García Doural, o único que repara no apunte de don Eduardo, se non se nos desmente.

Queda no aire saber se nese intre Lence descobre que o Pedrosa de Alfoz é o mesmo que o de Mariana Pineda; ou se xa pescudaba na súa pegada, ou se non sabía nin unha cousa, nin outra, e aquel día leva a ledicia dos grandes achádegos.

A partir deste segundo encontro, García Doural acomete a investigación aberta por Lence.

Comenta