A colza e Pereiro

Lois recoñece en acróstico unha das súas enfermidades

A morte do poeta monfortino Lois Pereiro reúne todas as probas que contradín a teoría da conspiración en torno ao síndrome tóxico. “E dada a personalidade da vítima, o seu caso pasará á historia da medicina e da política española”, engade Castro con ese ton agudo que pon á súa voz cando quere meterlle misterio aos temas que trata.

O chamado caso do síndrome tóxico non é un tema menor. A súa lista de vítimas achégase ás 20.000, das que 330 foron con resultado de morte. Oficialmente só houbo casos nunha das catro provincias galegas, a de Ourense, e oficialmente tamén, o axente causante do mesmo foi o aceite de colza desnaturalizado.

Lois Pereiro sería a única vítima da provincia de Lugo, aínda que queda fóra da estatística oficial por dúas razóns. Unha, porque o contaxio ten lugar en Madrid, e dúas, porque nun principio, dadas as outras enfermidades que padecía o poeta, o Estado non recoñecía que a súa morte fose polo síndrome, senón pola infección VIH, ou mesmo por la insuficiencia hepática que finalmente acaba coa súa vida.

A Audiencia Provincial de Lugo certificará finalmente que Pereiro, efectivamente, foi un doente máis da intoxicación masiva que se padece desde a primavera de 1981.

O seu caso, como se pode aprezar a pouco de coñecelo, foi particular, pero tamén revelador. Como moitos lectores lembrarán, as investigacións do doutor Muro en contra da teoría do aceite de colza como elemento causante, dan orixe a especulacións conspiratorias e mesmo a libros que semellaban estar escritos con grandes e terribles fundamentos. Foi o caso de “La CIA en España”, de Alfredo Grimaldos, onde o seu autor desenvolve unha monstrosa trama asasina con implicación dos gobernos de Leopoldo Calvo Sotelo e Felipe González e que coa súa morte Pereiro parece tirar por terra.

Comenta